ორი მოსყიდული ჟურნალისტის მონოლოგი – “ყველაფერი კარგად იქნება”

- …იმედი მაქვს ხვდება, რომ ჩვენი საინფორმაციო მხარდაჭერის გარეშე, მისი შედევრი, რომელზეც მხოლოდ ისინი იცინოდნენ, ვისაც 900 მილიგრამი “ლირიკა” ჰქონდათ დალეული, ან შიზოფრენიით იყვნენ დაავადებულნი, საქართველოში ბიუჯეტს ვერ ამოიღებს.
- არა მხოლოდ ხვდება, არამედ უკვე დურეკა ჩვენს ხალხს, რათა დაერეკათ მისი ხალხისათვის, ფინანსური კუთხის განსახილველად. ისე, ეგ დაიკიდე, მაინც დიდი ხანი მოგვიწევს მოცდა. ახლა იმ ჰონორარის ათვისებას მივყოთ ხელი, რომელიც ჩვენთვის უცნობმა მამებმა გადაგვიხადეს.
- რა თანხაზე მიდის საუბარი?
- 4 ციფრიანზე.
- ჩვენს ვალუტზე, თუ ტაჯიკეთის?
- ჩვენსაზე, ჩვენსაზე.
- აუ, ასეთი “ჟმოტი” როგორაა, ერთი ნულიც დაემატებინა. წინა ფილმზეც კი არ გადაუხდია მთლიანი თანხა, ჩვენ კი ლამის რეპუტაციის ფასად დაგვიჯდა ის რეცენზია.
- ამჯერად შეფერხების გარეშე შეგვპირდა. თან ავანსიც გადაგვიხადეს წინასწარ.
- ოო, მაშინ სხვა საქმეა. გთავაზობ დავიწყოთ ასე:”ძნელია იკამათო იმაზე, რომ ავთანდილ ვარსიმაშვილის ბოლო ფილმი, ქმნის სრულიად ახალ საფეხურს, ქართულ კინოინდუსტრიაში. ჩვენი კინემატოგრაფისტებისათვის მეტად არასასიამოვნო ჟანრში – სატირაში. მინდა აღვნიშნო, რომ “ყველაფერი კარგად იქნება”, არის უკამათო შედევრი, ღირსი იმისა, რომ ერთ კონტექსტში მოიხსენიებოდეს ისეთ კლასიკასთან, როგორიცაა “მონტი პაიტონი”, “დოქტორი სტრეინჯლოვი”, “ფარგო”, “მოთამაშე” და ა.შ.”. აბა, როგორია?
- გენიალური.
- ჰეჰ, სპეციალისტის დაწერილია.
- ისე, ნახე საერთოდ ეგ ყლეობა?
- უჰ, ყველაზე საშინელი საათნახევარი იყო ჩემს ცხოვრებაში. იმაზე საშინელი, სკოლაში რომ ჩავიჯვი და მასწავლებელმა დაფასთან გამიძახა.
- სექსის სცენა გახსოვს?
- ეგეთი სექსის სცენები უხვად მაქვს ნანახი, სამასწავლებლოსთან, ხელფასის რიგებში.
- შიშველი შორენა ბეგაშვილი?
- ფლეხ, 11 წლის რომ ვყოფილიყავი, გამისწორდებოდა, მასტურბაციისათვის კარგი მასალა მექნებოდა. ახლა კი, ყოველგვარ საჭიროებას მოკლებული სცენა, სილამაზესა და მიმზიდველობას მოკლებული, სილიკონის ქალის მონაწილეობით – ანტიპათიის მეტი არაფერი მიგრძვნია.
- აჰა. ჩემს გვერდით ვიღაც დედა-შვილი იჯდა. ბავშვი იქნებოდა მაქსიმუმ 8-9 წლის. როგორ მინდოდა იცი ავმდგარიყავი და დედამისისთვის ყბაში მომედო?! იაფფასიან ბორდელში წაეყვანა ბარემ შვილი.
- მე ხალხი რომ იცინოდა იმაზე გამოვყლევდი. ან ეს დედამოტყნული, სად უნახავთ სომხები ეგეთი წაკნავლებითი დიალექტით მეტყველებდნენ?
- კარგი, ძალიან გავიჯვით ახლა, დავუბრუნდეთ რევიუს.
- მოკლედ, ამაზე რას იტყვი: “იდეალურადაა სურათში გაშარჟებული დღევანდელი ყოფა ქვეყნისა. ფარული ქვეტექსტები რიგ ეპიზოდებში, ცხადყოფს უნიკალურ ხედვას რეჟისორისა. თავისუფლად შეგვიძლია შევადაროთ ბატონი ავთო, ძმებ კოენებს და “ყველაფერი კარგად იქნება”, “ო, ძმაო სად ხარ?”-ს და “დაწვი წაკითხვის შემდეგ”-ს”.
- ზედმეტი მოგდის მგონი. არ დაგავიწყდეს, ჯერ მხოლოდ ავანსი გვაქვს აღებული.
- ხო, ხო, მართალი ხარ. ისე, ეს გომელაური ძაღლის მძღნერით იხეხავს კბილებს, თუ ოსტინ პაუერსობას აწვება?
- რავიცი, გულის რევის შეგრძნებას და კბილის ჯაგრისის ჩუქების სურვილს რომ აღმიძრავს, ეგ ცალსახა. სხვას ვერაფერს გეტყვი.
- განვაგრძე მე: “ცეკვის სცენა პლაჟზე, ისეთივე ეპიკური მნიშვნელობისაა, როგორც თურმანისა და ტრავოლტას ტვისტი “Pulp Fiction” – ში და ისეთივე სასაცილოა, როგორც ჯონ ჰიდერის სოლო, “ნაპოლეონ დინამიტში”.
- მაგარია. მუსიკაზე გვავიწყდება რამის თქმა.
- არ დამვიწყებია მუსიკის შექება. შენი არ ვიცი და მე რომ მომაჭრა და უკან გამიკეთო, ამას არ ვიზამ.
- 4 ციფრიან თანხაზეც კი?
- გინდაც 5 ციფრიანზე! კარგი რა, სულ ხომ არ უნდა ჩავიჯვათ სულში. თავმოყვარეობა დავიკიდეთ, ჯანდაბას, მაგრამ ვერაფერი მაიძულებს მაგ ყლეობაზე დადებითი ფრაზა დავწერო.
- მაშინ ვწერთ: “ერთადერთი მინუსი ფილმისა, გახლავთ მუსიკა, რომელიც იმაზე უფრო ცუდი მოსასმენია, ვიდრე სახინკლის ტუალეტის კაბინაში, კოლიტით გატანჯული ადამიანის ჭინთვების მოსმენა, რომელმაც რამდენიმე წუთის წინ, დიდი ულუფა ხაშლამა მიირთვა. ერთი სიტყვით, თავიდან-ბოლომდე ყლეობაა”.
- მოიცა, სიტყვა “ყლეობა”-ს ხმარება შეიძლება შეკვეთილ რევიუში?
- ჩვენთვის ყველაფერი შეიძლება კაცო, ტრაკზე მეამბორონ თუ რამე არ მოეწონებათ რა.
- დასკვნით ნაწილში ავღნიშნოთ, რომ ემოციური ფილმია. პატრიოტიზმს აღვივებს და პოზიტივით გავსებს.
- აჰა, და სუიციდისაკენ გიბიძგებს. აუტანელი სიძულვილისაგან მეზობელ სავარძელში მჯდომისათვის მინეტის გაკეთების სურვილს გიჩენს…
- რა გჭირს, მაგას ხომ ვერ დავწერთ?! აუ, ის გახსოვს რა ყლეობ იყო? კუტუმოცახცახე ძაღლი რომ ბარბაცებდა და რაღაც ზე-სირული ტექსტი ედო, მე მაინც გავიმართები წელშიო თუ რაღაც ეგეთი?
- ო, კარგი გამახსენე. “ავთანდილ ვარსიმასვილის გენიალური ეპითეტი, ფილმის დასაწისსა და დასასრულში, წამსვე გვაგონებს ვაჟას და მის “არწივს”. ეს ერთგვარი მოწოდებაა რწმენისა ნათელი მომავლისადმი, რომ ისევ გავიმართებით წელში და კვლავ ვიხილავთ მტრის ბუმბულს, ველად გაშლილ-გაფანტულს”.
- ვირტუოზი ხარ!
- არადა მაგ მომენტზე სულ დედის მუტელი ვიგინე. პრინციპში მთელი ფილმის განმავლობაში, სხვა არაფერი მიკეთებია.
- არ დავასრულოთ? დავიღალე მე. ისე, ბრწყინვალე გამოგვივიდა, როგორც ყოველთვის.
- ფეერიული. ისე, თავი არ გეზიზღება, დადებით რევიუს რომ წერ ფილმზე, რომელიც უფრო მეტად გძულს, ვიდრე უცნობის გადაცემა?
- “საკანზე” მეტადაც მძულს და ვენერიული დაავადების მქონე ვაგინაზეც, მაგრამ რა ვქნა, სამუშაო გვაქვს ასეთი. ობიექტურობაში ფულს არავინ გვიხდის.
- ხო, მართალი ხარ. წამოდი, მეგობრები მაინც გავაფრთხილოთ, რომ ამ დედამოტყნულობაზე არ წავიდნენ.

© ბაჩო ოდიშარია

ვინ ხარ სინამდვილეში?

ასე და ამგვარად, დადგა დრო, გაირკვეს, ვინ ხარ შენ სინამდვილეში – გოგოების ღრუბელი (AKA “მაჩალკა”), თუ თავისუფლების მოყვარული არწივი. ცხოვრებაში არ შემიდგენია ტესტი და არც არაფერი ამდაგვარი, მაგრამ ფილმმა, მხოლოდ ყვერებიანი მამაკაცებისათვის – “Ghosts of girlfriends past”, შთამაგონა და მიბიძგა ამის გაკეთებისაკენ. მე შევადგინე პატარა, მაგრამ 100%-ანი სიზუსტის ტესტი, რათა გამოვლინდეს, შენი შეთავსებადობა ამ ფილმთან.

ქულების დათვლის პრინციპი მარტივია: ყოველ ა) ასოზე გაცემულ პასუხზე, გეწერება ნული ქულა. ყოველ ბ)ასოზე გაცემულ პასუხზე 1 ქულა, ხოლო გ) ასოზე, დაუნანებლად შეგიძლია მიითვალო მთელი 2 ქულა. საბოლოო პასუხებს შეაჯამებ და ტესტის ბოლოს, აღმოაჩენ საკუთარ უტყუარ ფსიქოლოგიურ პორტრეტს.

მოემზადე, არ მოგერიდოს სიმართლის თქმა და შენ გამარჯვებული გამოხვალ. დაე გფარავდეს შტორცი, ისეთივე გრძელი, როგორიც მე მაქვს!

1. შენ გინდა საცეკვაოდ გაიწვიო გოგო, რომელიც მოგწონს, მაგრამ სანამ შენ კურაჟს იკრებ, მას უკვე სხვა ვიღაც ეზასავება. რას ფიქრობ ამ დროს?

ა) “თავად ვარ დამნაშავე, ონანისტივით რომ ვიდექი”
ბ) “მალე გამიხსენებ ძვირფასო”
გ) “წავიდეს ერთი მაგისიც, უკეთეს ნაშას ვიპოვნი”

2. უშნო მანდილოსნის დანახვისას, შენ გინდება:

ა) კითხო მას სად მდებარეობს საჯარო ბიბლიოთეკა
ბ) აღმოჩნდე სხვა ადგილას და სხვა დროში
გ) გაიყვანო გვერდით და შუბლი გაუხვრიტო – რისთვის ამძიმებს ტყუილად დედამიწას?

3. რა დოზით თვრები ქორწილებში (რა თქმა უნდა სხვის ქორწილებში)?

ა) ვსვავ მხოლოდ ნატურალურ წვენებს
ბ) ისე, რომ დილით თავი არ მტკიოდეს
გ) ვიწყებ პატარძლის დედასთან არშიყს და ვესაუბრები გარდაცვლილ ბიძას

4. ყველა პრეზერვატივი, რომლიც კი ოდესმე ღირსეულად, დანიშნულებისამებრ გამოგიყენებია, უეცრად ციდან ცვივა და თავზე გეყრება. შენი რეაქცია –

ა) “რა არის პრეზერვატივი?”
ბ) “უშფოთველად გავშლი ქოლგას და დავიწყებ თვლას”
გ) “პანიკაში ჩავვარდები და თავშესაფრის ძებნას დავიწყებ”

5. გეყოფა სიმამაცე, იყო გულახდილი, საკუთარი საქციელის გამო, ისტერიკაში ჩავარდნილი პატარძლის წინშე?

ა) მირჩევნია “ვალერიანის” წვეთები დავალევინო
ბ) მწარე სიმართლე, ტკბილ სიცრუეს ჯობს
გ) “შენ სქელი ტრაკი გაქვს, პატარა ძუძუები და უგემური საქორწინო ტორტი – სულ ეს იყო რისი თქმაც მინდოდა”

6. გოგოსთან დაშორების ყველაზე უმტკივნეულო ხერხი არის?

ა) როგორ შეიძლება? არავითარ შემთხვევაში, მე სიკვდილამდე ერთგული ვარ
ბ) კარგ რესტორანში, ძალდაუტანებელი საუბრით
გ) ქსელური ვიდეოჩატით. გოგოების რაოდენობას არ აქვს მნიშვნელობა.

7. შენმა საცოლემ შეიტყო, რომ შენ, წარსულში, მისი უახლოესი მეგობარი გყავს გაჟიმული და ახლა მისი საყვარელი მომართვის ფორმა შენდამი არის – ყლე. რით იმართლებ თავს?

ა) “ყლემ გაითავისა საკუთარი შეცდომა, ყლე მეტს აღარ იზამს”
ბ) “შენ რა, გეგონა, რომ დაბადებიდანვე მიყვარდი?”
გ) “wtf? ეს ნაბოზვარი მაშინ ჯერ არ იყო შენი მეგობარი, თავად შენ კი გამარჯობით ძლივს გიცნობდი”

8. ჩუქნი თუ არა მდედრებს შოკოლადს?

ა) მუდმივად ვამარაგებ ათასგვარი “ბამბანერკებით”
ბ) მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ წონის პრობლემა არ აქვს
გ) რატომ? იმიტომ, რომ მერე მისი ცელულიტის ოპერაციაში ფული გადავყარო? დებილი კი არ ვარ

9. რა არის შენს მოსარჯულებლად საჭირო?

ა) რავიცი, ნებისმიერი კვერცხობა წავა
ბ) ნამდვილი სიყვარული
გ) სექსუალური გოგო, რომელიც მთელი ღამე ჩენს ტყვნაში გაატარებს

10. ღირს ჯენიფერ გარნერი იმად, რომ მის გამო ცხოვრება აირ-დაირიო?

ა) მე ჩემს ნაშებსაც ყველას ჯენიფერს ვეძახი
ბ) როგორმე ბენ აფლეკი იზრუნებს ამაზე
გ) ჩემს მაგივრად არჩევანი ჰოლივუდის სცენარისტმა გააკეთა

ესეც ასე, ტესტი გავლილია. ვნახოთ რამდენი ქულა დააგროვე.

0 – 5 ქულა:

გილოცავ, შენ ქალი ხარ, მიუხედავად იმისა, თუ პასპორტი საპირისპიროს ამტკიცებს! მანდილოსნები კარგ მეგობრად გთვლიან, ყველა მამრი კი მეგა გეიდ მიგიჩნევს. მაგრამ პლუსებიც არსებობს – შენ უშფოთველად შეგიძლია მახინჯ მდედრებთან ურთიერთობა და არ გაქვს ფარული ჟინი, ყველა სწრაფი კვების ობიექტი ტერორისტული აქტის შედეგად გაანადგურო, რათა საკუთარი ჭარბი წონის პრობლემა აღმოფხვრა. უი ხო, ფილმს რაც შეეხება. შენ ის არ მოგეწონება – სუფთა წყლის პორნოგრაფიაა, შენ კი პორნოებს რასაკვირველია არ უყურებ.

6 – 12 ქულა:

ალბათ, ერთგვარი ოქროს შუალედი. გადახრების გარეშე. წონასწორობის წერტილი. მაგრამ შენ ძალზედ სახიფათო გზას ადგახარ. ადრე თუ გვიან, შოვინიზმი თავისას გაიტანს და “Ghosts of girlfriends past”-ზე, შენ იცინებ ხმამაღლა და პირისპირ აღმოჩნდები გულისსწორის გაოგნებულ გამომეტყველებასთან. მართლა, ჯობს ბუკეტები არ დაიჭიროს ქორწილში, შემდეგ მისი მოქნილობა ვეღარ მოგხიბლავს.

13 – 20 ქულა:

გილოცავ, შენ ნამდვილი მამაკაცი, ალფა-მექალთანე და სუპერმაჩო ხარ! მხოლოდ შენნაირების წყალობით, ჩვენ, მამაკაცებს, ჯერ კიდევ არ გვაიძულებენ დამსხდრებმა მოვფსათ და ქორწინების შემდეგ ცოლის გვარზე გადავიდეთ. გარანტიას გაძლევ, რომ ფილმისგან, აღფრთოვანებული დარჩები. ხოლო თუ მას შენს girlfriend-თან ერთად ნახავ, საგრძნობლად დაზოგავ დროს, მასთან განმარტებით საუბრებზე: შენი ჰომერისეული ხითხითი და შეძახილები – “ეგრე გააგრძელე მაკკონაჰი!”, მას უბრალოდ ვალდებულს გახდის, სწორი დასკვნები გამოიტანოს.

© ბაჩო ოდიშარია